«Βουνά και μυστικισμός: ηλιοβασίλεμα στα Μετέωρα», από το ταξιδιωτικό blog “The Crowded Planet”

«Έχετε ακούσει ποτέ να μιλάνε για τα Μετέωρα, μια περιοχή με βουνά και μοναστήρια στην Ελλάδα;», ρωτάει η συντάκτρια του άρθρου «Βουνά και μυστικισμός: ένα μετεωρίτικο ηλιοβασίλεμα» τους αναγνώστες της ιστοσελίδας «The Crowded Planet» (Ο Συνωστισμένος Πλανήτης).

Και συνεχίζει: «Από όλα τα μέρη του κόσμου, υπάρχει ένα που είμαι σίγουρη ότι δεν πρόκειται ποτέ να πάω. Είναι το Άγιο Όρος, η χερσόνησος στην Ανατολική Ελλάδα, το σπίτι μιας κοινότητας ορθόδοξων μοναχών για πάνω από χίλια χρόνια.

Είχα δει φωτογραφίες των μοναστηριών εκεί, χτισμένα στις κορυφές των βουνών, με τις εκκλησίες τους να καλύπτονται από τοιχογραφίες και γενειοφόρους μοναχούς να περιπλανώνται στα μονοπάτια του βουνού ή σε αμυδρά φωτισμένους διαδρόμους των μοναστηριών.

Το πρόβλημα είναι ότι οι γυναίκες δεν επιτρέπεται να εισέλθουν στο Άγιο Όρος, λόγω ενός διατάγματος που χρονολογείται από το 1046.

Ο μόνος τρόπος για μια γυναίκα να δει από κοντά το Άγιο Όρος είναι να μεταμφιεστεί σε άνδρα (το έχουν πράξει μια χούφτα γυναίκες που επιζητούσαν την περιπέτεια, τους δύο τελευταίους αιώνες).

Υπάρχει όμως ένα μέρος στην Ελλάδα, το ίδιο αν όχι και περισσότερο, όμορφο, ένα μέρος όπου τα μοναστήρια είναι χτισμένα στην κορυφή πέτρινων πύργων, όπου μικρές εκκλησίες καλύπτονται με τοιχογραφίες και φωτίζονται από το φως των κεριών, όπου μοναχοί και μοναχές ενδεδυμένοι με μαύρα ράσα περιπλανιούνται στις αυλές των μοναστηριών και διαβάζουν βιβλία προσευχής. Αυτό το μέρος είναι τα Μετέωρα.

Είχα ονειρευτεί να πάω στα Μετέωρα από χρόνια. Γνωρίζοντας ότι ποτέ δεν θα το επισκεφτώ το Άγιο Όρος, τα Μετέωρα ήταν πάντα ο νούμερο ένα προορισμός μου στην Ελλάδα.

Δεν είναι Αθήνα, δεν είναι Σαντορίνη, ούτε έχει τα λευκά-μπλε τοπία των ελληνικών νησιών.

Όμως πάντα ονειρευόμουν το ηλιοβασίλεμα στα Μετέωρα, όταν ο ήλιος βάφει στο χρώμα του βερίκοκου τους Βράχους και οι μοναχοί στα μοναστήρια ψάλλουν τον εσπερινό τους. Αυτό, για μένα, είναι γαλήνη…».

Στη συνέχεια γράφει μερικά πράγματα για την Ιστορία των Μετεώρων και καταλήγει με το πώς το όνειρό της, να δει το ηλιοβασίλεμα στα Μετέωρα, έγινε πραγματικότητα στις αρχές κάποιου φθινοπώρου, όταν το τοπίο ήταν ακόμα καταπράσινο και με οργιώδη βλάστηση χάρη στον ζεστό ακόμα καιρό.

Περιγράφει τη «χρυσή ώρα», όταν είδε τους πέτρινους πύργους από ψαμμίτη να αλλάζουν χρώμα, «από χρυσό σε σκούρο πορτοκαλί και μετά από λίγο σε βαθύ τριανταφυλλί, καθώς ο ήλιος βυθιζόταν πίσω από τα βουνά της Πίνδου».

Pin It

Σύνδεση Χρήστη